Debiutowała 1861 w Bochni w zespole amatorskim (zorganizowanym przez K. Łobojkę przy pomocy G. Zimajera), który wkrótce stał się teatrem zawodowym i z nim występowała w wielu miastach Galicji (m.in. 1862-63 we Lwowie, 1865-69 w Krakowie), odnosząc coraz większe sukcesy artystyczne. Następnie przeniosła się do Warszawy i 1869-76 grała w WTR; w okresie tym dzięki swej pozycji, popartej przyjaźnią z M. Kalergis - żoną prezesa WTR S. Muchanowa, wywierała znaczny wpływ na rozwój warszawskiego teatru; jej zabiegi sprawiły, że zaczęto wystawiać dramaty J. Słowackiego, a także dramaty W. Szekspira (w przekładach z oryginału); już wtedy była uważana za najwybitniejszą polską aktorkę. Mimo to 1876 wyjechała (wraz z mężem K. Chłapowskim) do Kalifornii; opanowała język angielski, przyjęła uproszczoną wersję nazwiska- Modjeska i 1877 debiutowała na scenie amerykańskiej w San Francisco (wystąpiła w tytułowej roli w Adriannie Lecouvreur E. Scribe'a i E. Legouvégo); sukces tego debiutu przesądził o jej dalszej karierze; w tymże roku rozpoczęła pierwsze z 26 tournées po Ameryce Północnej; 1883 przyjęła amerykańskie obywatelstwo. W 1880-85 występowała kilkakrotnie w Londynie i odbyła trzykrotnie tournee po Wielkiej Brytanii; 1891 grała w Pradze. Poczynając od 1879 wielokrotnie przyjeżdżała na gościnne występy do kraju, głównie do Krakowa i Lwowa; do Warszawy tylko 4 razy, gdy 1895 zabroniono jej wstępu w granice cesarstwa rosyjskiego, w odwet za patriotyczne przemówienie na Międzynarodowym Kongresie Kobiet w Chicago (potępiła wówczas ostro rządy rosyjskie w Polsce). W 1907 zakończyła działalność teatralną i już tylko paro-krotnie występowała z amatorami w Los Angeles, na cele dobroczynne. Była jedną z najpiękniejszych kobiet swej epoki; jej aktorstwo charakteryzował stylizowany realizm oraz dbałość o psychologiczne prawdopodobieństwo i prawdę każdego szczegółu.